Opracowywanie strategii wynagrodzeń wg G. T. Milkovicha
Źródło: G. T. Milkovich, J. M. Newman, Compensation
Krok 1: Ocena strategii wynagrodzeń
Planowanie i ocenę obecnej strategii wynagrodzeń trzeba rozpocząć od odpowiedzi na pytanie: które czynniki przyczyniają się do sukcesu firmy? Powyższy schemat zwraca szczególną uwagę na konkurencyjność, aspekty kulturowe, społeczne, polityczne oraz na potrzeby pracowników.
Konkurencyjność obejmuje zrozumienie branży, w której działa organizacja oraz tego, w jaki sposób zamierza konkurować. W tym celu warto zwrócić szczególną uwagę na zmieniające się potrzeby klientów, działania konkurencji, zmiany na rynku pracy czy zmiany legislacyjne. Pomocna jest również odpowiedź na pytania: Co będzie ważne w przyszłości? Jaka jest strategia biznesowa firmy? Jak firma zamierza osiągnąć sukces? Jak powinien zmienić się system wynagrodzeń?
Kultura i wartości. System wynagrodzeń odzwierciedla nie tylko wartości, którymi kierują się pracodawcy, ale także wizerunek i reputację firmy (w tym stosunek do pracowników).
Kontekst polityczny i społeczny odnosi się do szerokiego zakresu czynników, w tym kwestii prawnych i różnic kulturowych, zmieniającej się demografii pracowników, ich oczekiwań itp.
Indywidualne potrzeby pracowników są często pomijane przy ustalaniu wynagrodzeń. W swojej książce Milkovich powołuje się na badania firmy konsultingowej Watson Wyatt. W 2001 roku przeprowadziła ona wśród pracowników w różnym wieku ankiety dotyczące ich preferencji płacowych. Dla pracowników o niskich dochodach (wtedy poniżej 35 000 USD rocznie) najważniejsze były: elastyczny czas pracy, płatny urlop i dodatkowa opieka medyczna, podczas gdy osoby powyżej 50 roku życia najczęściej wskazywały wynagrodzenie powyżej średniej oraz pakiety akcji.
Preferencje różnych grup pracowników
dotyczące pakietu wynagrodzeń według badania Watson Wyatt, 2001r.
|
grupa pracowników |
preferencje |
|
kobiety |
elastyczny czas pracy, rozwój zawodowy, wynagrodzenie zasadnicze powyżej średniej |
|
mężczyźni |
wynagrodzenie
całkowite powyżej średniej, |
|
specjalista |
wynagrodzenie
całkowite powyżej średniej, elastyczny czas pracy, |
|
pracownik produkcji |
płatny urlop, |
|
poniżej 35 000 USD rocznie |
elastyczny czas pracy, |
|
powyżej 95 000 USD rocznie |
wynagrodzenie
całkowite powyżej średniej, |
|
powyżej 50 lat |
wynagrodzenie
całkowite powyżej średniej, |
|
poniżej 30 lat |
możliwość awansu, |
|
doświadczenie zawodowe do roku |
wynagrodzenie
całkowite powyżej średniej, |
|
doświadczenie zawodowe powyżej 10 lat |
wynagrodzenie
zasadnicze powyżej średniej, |
Źródło: G. T. Milkovich, J. M. Newman, Compensation
Strategie płacowe muszą być również dostosowane do ustaleń ze związkami zawodowymi. Przykładowo związek zawodowy nauczycieli (American Federation of Teachers) zgodził się z zarządem szkoły w Denver na uzależnienie wynagrodzeń nauczycieli od wyników pracy. Jednocześnie związek zawodowy nauczycieli z Filadelfii nie wyraził zgody na wprowadzenie analogicznego rozwiązania w tamtejszej szkole. Choć do związków zawodowych w Stanach Zjednoczonych należy mniej niż 10% pracowników sektora prywatnego, to mają one znaczący wpływ na decyzje płacowe. Na świecie rola związków jest różna w zależności od państwa. Przykładowo w niektórych państwach Europy (Niemcy, Szwecja, Belgia, Hiszpania) związki zawodowe odgrywają kluczową rolę we wszystkich strategicznych decyzjach płacowych.
Wpływ na strategię wynagrodzeń ma również system HR. Jeśli organizacja jest zdecentralizowana i nastawiona na elastyczność, to scentralizowany i poufny system wynagrodzeń nadzorowany przez kilka osób nie zadziała, i może negatywnie wpłynąć na zachowania pracowników.
Krok 2: Tworzenie strategii wynagrodzeń
Według Milkovicha, drugi krok to tworzenie strategii wynagrodzeń, które opiera się na pięciu kluczowych decyzjach dotyczących następujących kwestii:
- cele systemu wynagrodzeń,
- spójność wewnętrzna,
- konkurencyjność,
- wkład pracowników,
- zarządzanie.
Ustalenie ważności powyższych kwestii w postaci tzw. „mapy strategii wynagrodzeń” pozwala zwizualizować strategię firmy związaną z wynagradzaniem pracowników. Mapy strategii w łatwy i przystępny sposób prezentują pracownikom i menedżerom ramy funkcjonowania systemu wynagrodzeń w firmie.
Przykładowo strategia wynagrodzeń w firmie Microsoft wiąże wynagrodzenie całkowite pracowników z wynikami, z silnym naciskiem na konkurencyjność rynkową. Strategie wynagrodzeń w formie mapy zaprezentowano na schemacie 2.
Mapa strategii wynagrodzeń w firmie Microsoft
Źródło: G. T. Milkovich, J. M. Newman, Compensation
Z kolei w strategii firmy BMS wysokość wynagrodzenia całkowitego jest uzależniona od zysku firmy. Dodatkowo konkurencyjność firmy na rynku wspierają niepieniężne benefity np. elastyczny czas pracy.
Krok 3 i 4: Wdrożenie i ponowna ocena
Krok trzeci polega na wprowadzeniu teoretycznych założeń strategii w życie. Krok czwarty z kolei, to ponowna ocena i ewentualna korekta. Krok ten ma za zadanie dostosować strategię wynagrodzeń do zmieniających się warunków. Co więcej, aby zapewnić jak największą skuteczność systemu wynagrodzeń w organizacji, czynność ta powinna być okresowo powtarzana.
Podsumowanie
Opracowanie skutecznej strategii wynagrodzeń jest kluczem do sukcesu organizacji. Dlatego też przystępując do tego działania warto skorzystać z przedstawionych w artykule wskazówek.
zapraszamy do kontaktu.
Bibliografia
- G. T. Milkovich, J. M. Newman, Compensation, Wyd. 8, McGraw-Hill Publishing Co., Londyn, United Kingdom, 2004, s.36-48
Badanie wskaźnikiHR 2026
Zmierz 59 wskaźników efektywności personalnej, w tym absencję, fluktuację i efektywność pracy.
Badanie satysfakcji w Twojej firmie
13 wymiarów oceny, aktualne benchmarki ogólnopolskie, branżowe i regionalne.
Newsletter wynagrodzenia.pl
Zapisz się i otrzymuj bezpłatne artykuły i ciekawostki
na temat wynagrodzeń i wynagradzania.