Profesor zarządzania zasobami ludzkimi w Fisher College of Business przy Uniwersytecie Stanowym Ohio. Dyrektor Consortium for Alternative Reward Strategies. Ukończył Uniwersytet Illinois, rozprawę doktorską obronił na Uniwersytecie Stanowym Michigan. Współpracował z uczelniami i firmami we Francji, Rosji, Chinach, Korei i Szwajcarii. Jest autorem i redaktorem licznych książek z dziedziny wynagradzania i zarządzania zasobami ludzkimi. Do najważniejszych należą: “Business-Driven Compensation Policies”, “Merit Pay”, czy “Human Resources Management in Virtual Organizations”. Wyniki swoich badań publikował m. in. w “Academy of Management Journal”, “Personnel Psychology”, “Academy of Management Executive” oraz “Compensation & Benefits Review”. Jest redaktorem naczelnym “International Journal of Human Resource Management”. Doradzał największym światowym firmom, w tym: IBM, Bank One, Time Warner, Whirlpool, Nationwide Insurance, The Limited, Quantum. Był ekspertem Amerykańskiego Rządowego Biura Zarządzania Personelem.
Heneman twierdzi, że proces wartościowania jest konieczny do stworzenia konkurencyjnego i jednocześnie sprawiedliwego systemu wynagrodzeń. Zaleca korzystanie w trakcie opracowywania systemów wynagradzania tak z wyników procesu wartościowania stanowisk pracy, jak i z danych pochodzących z rynku. Wartościowanie stanowisk pracy powinno dostarczać informacji o istotności, niezbędności i złożoności (ciężkości) danego stanowiska pracy oraz pozwalać zakwalifikować je do określonej kategorii zaszeregowania z odpowiednimi stawkami płac. Z kolei rynkowa wycena pracy powinna dawać impuls do uatrakcyjniania oferty płacowej dla pracowników, w zależności od stawek oferowanych przez inne firmy. Proponował zastąpienie tradycyjnie pojmowanego procesu wartościowania stanowisk nowym procesem wartościowania pracy, którego rezultatem ma być osiągnięcie jednego ze strategicznych celów firmy. W tym nowym ujęciu, praca nie ogranicza się do określonych stanowisk, ale odnosi się też do układów prac w danym przedsiębiorstwie, zorientowanych na wspólny cel.
Wspólnie z D.P. Schwabem w 1985 roku Heneman opracował Kwestionariusz Satysfakcji z Wynagrodzenia PSQ (Pay Satisfaction Questionnaire), składający się z 18 pytań badających 4 wymiary zadowolenia z płacy:
•satysfakcję z wysokości/poziomu wynagrodzenia (pay level),
•satysfakcję ze świadczeń dodatkowych/benefitów (benefits),
•satysfakcję z otrzymywanych podwyżek (raises),
•satysfakcję z systemu wynagradzania i administracji płacami (structure/administration).
W ostatnich latach pomiar satysfakcji z podwyżek zawarty w kwestionariuszu PSQ okazał nieadekwatny do współczesnych warunków. Wraz z grupą naukowców Heneman zaproponował, by pracownicy oceniali satysfakcję ze wzrostu wynagrodzenia według:
• kwoty wzrostu,
• istniejących szans na zwiększenie płacy,
• wymagań, które trzeba spełnić, aby zwiększyć swoje wynagrodzenie,
• wpływu, jaki ma dana osoba na podwyższenie swojego wynagrodzenia,
• zasady zwiększania wynagrodzeń.
