Autor artykułu: Marcin Potoczny
Przeczytaj w 27 min.
Dodano: 15.12.2003
Najstarszym systemem emerytalnym, który rozwija się od ponad stu lat, jest system funkcjonujący w Stanach Zjednoczonych. Stany Zjednoczone są krajem gdzie dodatkowe metody oszczędzania na emeryturę (odpowiednik polskiego III filara), w formie programów zakładowych lub indywidualnych kont emerytalnych, zyskały bardzo dużą popularność. Wśród różnorodnych form amerykańskich planów emerytalnych najpopularniejszy, zwłaszcza w ostatnich latach, stał się tzw. plan 401(k). Plan 401(k) wziął swoją nazwę od paragrafu Kodeksu Skarbowego (Internal Revenue Code) o takim właśnie symbolu, w którym unormowane są podstawowe założenia podatkowe tego planu.
401(k) jest planem emerytalnym, który pozwala uprawnionym do niego pracownikom oszczędzać oraz inwestować w przyszłą emeryturę na tzw. zasadach odroczonego podatku. Tylko pracodawca może sponsorować plan 401(k) dla swoich pracowników. Natomiast pracownik decyduje, jaką kwotę będzie miał odejmowaną od wynagrodzenia i wpłacaną na konto planu, zgodnie z limitami nałożonymi przez warunki planu oraz przepisy wprowadzone przez amerykańską izbę skarbową (IRS - Internal Revenue Service). Pracodawca także może dokładać się do planu, jest to jednak uzależnione od jego decyzji. Do obowiązków pracodawcy (nazywanego sponsorem planu) należy natomiast zarządzanie planem zgodnie z prawem oraz warunkami samego planu.
Z artykułu dowiedzą się Państwo m.in.:
- jakie firmy mogą utworzyć taki plan
- którzy pracownicy mogą przystępować do takiego planu
- kto i jakie wpłaca składki
- kiedy pracownicy nabierają prawo do dysponowania zgromadzonymi wkładami
- jaki wpływ na kierunki inwestycji mają osoby najbardziej zainteresowane czyli przyszli emeryci
- jak kształtują się przepisy podatkowe odnoszące się do planu 401(k)
W artykule przedstawione zostały również wybrane informacje statystyczne odnoszące się do planu 401(k).