Klasyfikowanie stanowisk

Jest to jedna z sumarycznych metod wartościowania pracy. Punktem wyjścia jest ustalanie klas (kategorii) zaszeregowania stanowisk. Kategorie te określa się z góry i dokonuje ich szczegółowego opisu. Następnie, na podstawie opisów pracy, poszczególne stanowiska są zaliczane do odpowiednich kategorii. Podstawą klasyfikacji mogą być główne czynniki utrudnień (jednak tylko teoretycznie, ze względu na brak narzędzi ich pomiaru), kwalifikacje, warunki pracy oraz wykonywane obowiązki. Liczba kategorii zaszeregowania zależy od stopnia zróżnicowania prac w przedsiębiorstwie, jego struktury organizacyjnej i tradycji, a waha się od 6 do 25. Kategorie zaszeregowania wraz z ich opisami stanowią tzw. taryfikator kwalifikacyjny. Do zalet metody należy prostota, względnie niski koszt i łatwość stosowania oraz zrozumiałość dla pracowników. Główną wadą jest subiektywny charakter dokonywanych ocen. Słabą stroną tego rozwiązania jest trudność sporządzania dobrych opisów pracy oraz nieelastyczność. Nie sprawdza się tam, gdzie występuje duża ilość zróżnicowanych stanowisk oraz w przedsiębiorstwach o skomplikowanej i rozproszonej strukturze organizacyjnej.

Patrz też: Metody wartościowania pracy