Forma akordowa wynagradzania

W modelowym ujęciu forma akordowa wyraża się tym, iż pracownik opłacany jest stosownie do ilości wykonywanej pracy, co zapewnia bezpośredni związek pomiędzy wydajnością pracy a wysokością otrzymanego wynagrodzenia.

Wyróżniamy następujące odmiany akordowej formy wynagrodzenia:
• akord prosty - stawka wynagrodzenia jest stała za każdą wykonaną jednostkę pracy, niezależnie od tego czy została ona wykonana w ramach przyjętej normy, czy ponad tę normę;
• akord progresywny lub degresywny, w którym stawka wynagrodzenia za jednostkę wykonanej pracy jest zmienna i wzrasta w przypadku akordu progresywnego lub ulega obniżeniu w przypadku akordu degresywnego, od pewnego poziomu wykonania przeciętnej normy, który zwykle znajduje się w granicach 100% normy;
• akord indywidualny lub grupowy, w którym podstawą wynagradzania są wyniki pracy pracownika lub zespołu pracowniczego;
• akord pośredni, w którym stawki wynagrodzenia ustalane są jako pewien procent stawki określonej grupy pracowników firmy, których określa się jako pracowników wiodących.

Patrz też: Formy wynagradzania, Indywidualne formy wynagrodzeń